Toplu olarak gezen fareler yem bulduklarında aralarındaki en yaşlıyı yemin tadına bakmak üzere gönderirler. Yemin zehirli olamdığını anladıklarında hepsi birden o yemi güvenli olarak görürler ve periodik olarak yerler. Farelerin doyma hisleri yoktur ve devamlı kemirme ihtiyacı hissederler.